پیچک

مث آينه شکستم ، تونديدی

صدای شکستنم رونشنيدی

ديدی آخرش به حرف من رسيدی

پيچکای باغچه مون خشک شد و پژمرد

خاطرات ما رو توی قصه ها برد

دلی که حتی به حرفای تو خوش بود

ديدی آخرش چه جورتودست تو مُرد

منو دادی به بهانه ، به يه حرف عاشقانه

چه فروختي منوآسون ، زيرقيمت هيچ و ارزون

آروم آروم بازی بازی ، زندگيم دادی به بازی

ما که باختيم و تموم شد ، الهي خودت نبازی

تونبودی ، تونديدی ، بغض وهق هق نشنيدی

واسه بودن تو موندم ، توچه بي خيال پريدی

رفتی و زدی شکستی ، گلدون اقاقيا رو

چه کنم با باغ بی گل ، باغ سرد بی بهارو....

شعر وموسیقی رضا صادقی

برای شنیدن پلی کنید و صبر نمائید

این دلخوشی کجاست که تو زود می رسی؟

در یک پگاهِ جمعه ی موعود می رسی؟

سهراب مُرد، رستمِ بیچاره سکته کرد

آیا شما همیشه چنین زود می رسی؟!

بعداز سه بار جنگ جهانی و قتل عام

در بدترین زمانه ی موجود می رسی!!

اخبار گفت: منتظر مقدم توائیم

او در ادامه اش که نیفزود می رسی

 
این فرش از جوانی خود بود منتظر

وقتی که مُـرد قالی و٬ فرسود می رسی!

تا بود ناز کردی و پیشش نیامدی

حالا که شاعرت شده نابود٬ می رسی

 
آقا! جسارتاً به شما عرض میکنم:

باور نمی کنم که شما زود می رسی

منبع اینترنت

لطفا برای شنیدن صوت پلی کنید

والبته کمی هم صبر کنید

پشت این پنجره جز هیچ بزرگ هیچی نیست....

ضمن تبریک به مناسبت میلاد اسوه صبر و استقامت حضرت زینب کبری(س)

نظر دوستان عزیز را به قسمتی از سخنرانی استاد رحیم پورازغدی در این رابطه جلب می کنم

لطفا پلی کنید   

کاشکی می شد یه کفش کوچولوی صورتی یا قرمز بپوشیم دست مامانمونو بگیریم

 بریم پارک بعدش با کلی گریه و بهونه مامانمونو رازی میکردیم برامون بستنی قیفی

 بخره کاش می شد مثل بچگی ها با یه اخم کوچولوی بابا گریه کنیم یا با یه دونه

 شوکولات از ته دل بخندیم کاشکی همون جوری که تو کوچیکی آرزو کردیم که بزرگ

 بشیم و شدیم الان هم آرزو کنیم که کوچیک بشیم و این اتفاق بیفته

کاش کاش کاش ...

این شعر و موسیقی یاد آور خاطره انگیز ترین و شیرین ترین شبهای عمرما آدمای به

 اصطلاح بزرگه دلم نیومد تنهایی گوش بدم 

گنجشک لالا، سنجاب لالا