گر تو گرفتارم کنی

من با گرفتاری خوشم

گر خوار چون خارم کنی

ای گل بدان خواری خوشم

والا ترین گوهرتویی

داروی جان پرور تویی

درمان دردم گر تویی

درکنج بیماری خوشم

آید گر از غم, جان به لب

کی آیدم افغان به لب؟

با هر چه خواهد یار من

درعالم یاری خوشم

ای بهترین غمخوار دل

ای محرم اسرار دل

خواهی اگر آزار دل

با آن دل آزاری خوشم

روزی اگر کامم دهی

یا آنکه دشنامم دهی

با این خوشم با آن خوشم

با هر چه خوش داری خوشم

گر وصل و گر هجران بود

گر درد وگر درمان بود

شاد و خوشم با این وآن

آری خوشم؛آری خوشم

با هرچه خوش داری خوشم

این قناری که چو من بسته قید قفس است

تا سر از تخم برآورده شکسته نفس است

من گرفتار زبان و قلم خویشتنم

او گرفتار نوای خوش بیدادرس است

این نوایی که نوازش گر گوش من توست

ناله مرغ گرفتار درون قفس است

طوطی و مرغ و قناری به قفس محبوسند

این جهان در خور آزادی زاغ ومگس است

داد رسی نیست در این بزم شراب؟

شاکیم از طعم تلخ باده بزم شراب

همنفسی نیست در این شهر خراب؟

شاکیم از مردم بی عشق ناخورده شراب

مرحمی نیست در این شهر خراب ؟

شاکیم از سوزش زخم دوری یار

غمگساری نیست در این عصر گناه ؟

شاکیم از بی حاصلیه کار ثواب

ایزدی نیست در این بحر سراب؟

خسته ام از محکمه عشق و قاضی و بزم شراب

خسته ۴/۳/۸۷

تاج از فرق فلك برداشتن

جاودان آن تاج بر سر داشتن

در بهشت آرزو ره يافتن

هر نفس شهدي به ساغر داشتن

روز در انواع نعمت ها و ناز

شب بتي چون ماه دربر داشتن

صبح، از بام جهان چون آفتاب

روي گيتي را منور داشتن

شامگه ، چون ماه رويا آفرين

ناز بر افلاك و اختر داشتن

چون صبا در مزرع سبز فلك

بال در بال كبوتر داشتن

حشمت و جاه سليمان يافتن

شوكت و فر سكندر داشتن

تا ابد در اوج قدرت زيستن

ملك هستي را مسخر داشتن

بر تو ارزاني كه ما را خوشتر است

لذت يك لحظه مادر داشتن

شعر از فریدون مشیری